وبسایت دکتر خالقی ، نماینده خلخال و کوثر
مهر
درباره دکتر خالقی | پیام تشکر انتخابات | سئوالات متداول | تماس با ما | جستجو
 Home arrow راه arrow اگر راه مناسب ساخته می‌شد
اگر راه مناسب ساخته می‌شد
1390/08/14 ساعت 10:10:12
دكترخالقي نماينده خلخال و كوثر گفت : مسئولان استان اردبیل باید نسبت به وضعیت راه‌های روستایی منطقه توجه کنند، اگر راه‌ها را درست کنند دیگر تصادف‌های سنگین پیش نمی‌آید، درست است که راه‌سازی هم زحمت دارد اما با وجود راه مطمئن دیگر شاهد کشته شدن دانش‌آموزان و مردم زحمت‌کش نخواهیم بود.

 

به‌گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری خانه ملت، بشیر خالقی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان و نماینده مردم خلخال و کوثر در مجلس شورای اسلامی، در یادداشتی که در نشریه ارمغان منتشر شده است، به تشریح مشکل نبود راه‌های روستایی پرداخته است، که در ذیل می‌خوانید.

مینی‌بوسی که از روستای سجهرود به سمت روستای آهو در حرکت بود متأسفانه به‌‌علت سوار کردن مسافر افزون‌بر ظرفیت به داخل دره سقوط کرد که خسارت جبران‌ناپذیری را به‌دنبال داشت.

باید به این نکته تأکید کنم که این روستا حدود ۵۰ کیلومتر با مرکز بخش فاصله دارد، این مینی‌بوس به علت‌هایی نظیر تعداد بالای مسافر، شیب جاده، نقص فنی خودرو یا هر عامل دیگر به داخل دره سقوط کرد و متأسفانه در این حادثه ۶ نفر کشته شدند، البته این حادثه نیاز به بررسی‌های زیادی دارد تا بدانیم که چرا باید یک چنین حادثه دردناکی روی دهد.

نخستین مسئله این است که فاصله این روستا تا مرکز بخش زیاد است، آموزش و پرورش باید برنامه‌ریزی می‌کرد و در فاصله‌ای مناسب تا این روستا مرکز شبانه‌روزی تأسیس می‌کرد، مورد دیگر نیز مسئله تجمیع دانش‌آموزان است، مدتی پیش طرح تجمیع مدارس روستاها را تهیه کردند تا در مناطقی که تعداد دانش‌آموزان کم است، دیگر دبیری اعزام نشود، بلکه دانش‌آموزان در مدرسه شبانه‌روزی زندگی کنند، با عملی شدن این تصمیم برخی تصمیم گرفتند که از روستای خود مهاجرت کنند تا با دردسرهای دوری راه و غیره روبه‌رو نشوند، برخی هم که نتوانستند مهاجرت کنند مجبور شدند که هر روز سوار وسائل نقلیه‌ای شوند که به هیچ وجه معلوم نیست استاندارد است یا خیر و البته هیچ نظارتی هم برای معاینه فنی این خودروها وجود ندارد. هیچ کسی هم نمی‌پرسد چرا در خودرویی که ظرفیت آن مشخص است به تعداد دو برابر مسافر سوار می‌کنند، البته بخشی از این ماجرا هم به اهالی روستا باز می‌گردد.

واقعیت این است که به‌علت درآمد پایین اهالی روستاهای این منطقه، آن‌ها ترجیح می‌دهند تعداد مسافران را افزایش دهند تا شاید کمی کرایه‌ها پایین‌تر بیاید، با توجه به این موضوع اهالی هم دست به خطر می‌زنند و هم‌اکنون هم می‌بینیم که متأسفانه دو روستا و شهرستان را داغ‌دار کرده‌اند.

در این وضعیت مسئولان استان باید نسبت به وضعیت راه‌های روستایی که بارها به آن اشاره کرده‌ام، توجه کنند، اگر راه‌ها را درست کنند دیگر چنین مشکل‌هایی پیش نمی‌آید، درست است که راه‌سازی هم زحمت دارد اما با وجود راه مطمئن دیگر شاهد کشته شدن دانش‌آموزان و مردم زحمت‌کش نخواهیم بود./


یادداشت های بازدیدکنندگان

نویسنده Anonymous در تاریخ 1390/08/21 ساعت 02:03:24
آقای دکتر فرمودید که بحث تجمیع مدارس !!!! آیا کسی طعم مدارس شبانه روزی را چشیده ؟ آیا خبر دارید که بچه های مردم در آن مدارس به چه نحوی پرورش پیدا می کنند؟ بدون پدر و مادر بدون محبت انها , دور از کانون گرم خانواده . حالا ما می گوییم چون روستایی هستند پس نیازی به محبت والدین ندارند ! اما آیا خبر دارید که بچه ها در آنجا چه اعمال خلافی یاد می گیرند ؟ من قربانی مدره شبانه روزی هستم . من طفل معصومی بودم که دوری پدر مادرم برایم خیلی سخت بود اما سرانجام دیگر من نبودم مدرسه شبانه روزی گیوی علیا از من یک بزهکار ساخته بود البته دقیقا یادم هست که آن مدرسه حتی یک دانشجوی اعم از سراسری و آزاد نداشت .  
آقای دکتر گناه ما همان روستایی بودن ماست . 
چرا بجای تجمیع مدارس , تجمیع روستاها را انجام نمیدهند ؟ آیا پول ندارند؟! حتما میدانید که با سه هزار ملیارد تومان چندین و چندین هزار روستا را میشد در یکجا جمع کرد و به آنها امکانات شهری داد . و آنها هم مزارع خود را بطور مکانیزه در میاوردند .که دیگر نه زنان ما کار مردان را نمیکرد نه مزارع ما به خاطر مهاجرت و سنتی کاری به ویرانه و مرتع تبدیل نمیشد . از همه مهمتر از آ« بچه روستاییان چندین نفر نابغه پیدا میشد که کشور که سهل است بلکه جهان را با نبوغ خودش یاری میداد . استعدادهای زیادی نابود شده . ثروت های زیادی در آن روستاها به بهانه ساخت راه و آبگیر و کانال از بین رفته . پروزه های مضحکی که در روستاها فقط کلنگش به زمین نفرین شده آن کوبیده شده اما سالیان سال است که خبری نیست . 
آقای دکتر ای کاش این عرایض بنده را می خواندید .  
من هم یکی از آن روستاهای حوزه انتخابیه شما هستم که از بیکاری و گرسنگی به تهران پناهده شدم
نام شما / ایمیل شما

<قبل   بعد>